izin
- Köken
- Arapça iẕn
- Anlamı
- 1. Bir şey yapmak için verilen veya alınan özgürlük; cevaz, destur, icazet, müsaade, ruhsat
2. Bir kimseye çalıştığı yerce verilen tatil - Öz Türkçe karşılığı
- Girilmedi
- Açıklamalar
- “Ben dahi başka bir diyara gitmek için izin talep ederim.” — Ahmet Kabaklı