İ harfiyle başlayan kelimeler
| Kelime | Köken | Anlamı | Öz Türkçe karşılığı | Açıklamalar |
|---|---|---|---|---|
| ilim | Arapça ʿilm | 1. bilim 2. Ayrıntı, özellik, nitelik |
bilim | “İlim ilim bilmektir / İlim kendin bilmektir” — Yunus Emre |
| illi | Arapça ʿillī | nedensel | nedensel | |
| ilmi | Arapça ʿilmī | bilimsel | bilimsel | “Tarihin karmakarışık olayları ilmî metotlarla incelenebilir mi?” — Cemil Meriç |
| incir | Farsça encīr | 1. Dutgillerden, asıl yurdu Akdeniz kıyıları olan, yaprakları geniş dilimli bir ağaç (Ficus carica) 2. Bu ağacın yaş veya kuru olarak yenilen etli, tatlı meyvesi; ballıdarı, tin (II), yemiş |
||
| indi | Arapça ʿindī | Herkesçe kabul edilebilecek bir temele bağlanamayıp yalnız bir kişinin kendi kanısına dayanan | “Bizden evvelki zamanların tarihleri hep değilse de ekseriyetle indi vesikalara istinat etmiştir.” — Aka Gündüz | |
| izin | Arapça iẕn | 1. Bir şey yapmak için verilen veya alınan özgürlük; cevaz, destur, icazet, müsaade, ruhsat 2. Bir kimseye çalıştığı yerce verilen tatil |
“Ben dahi başka bir diyara gitmek için izin talep ederim.” — Ahmet Kabaklı |